Puste przedszkole !

Kochane „Wesołe skrzaty” tęsknimy za Wami, słyszymy, że Wy również tęsknicie za rówieśnikami i za przedszkolem. Spodobał nam się wiersz autorstwa pani Anny Chmury, który wyraża nasze wspólne emocje, a puenta napawa  optymizmem. Chcemy się nim z Wami podzielić:

Odwiedziłam dziś moje przedszkole,
przysiadłam na chwilę w sali przy stole.
Rozejrzałam się dookoła,
„proszę pani!” nikt do mnie nie wola..
Krzesła stoją równiutko przy stolikach,
nie gra nasza ulubiona muzyka.
Nawet kosz na śmieci zwykle zapełniony
z kąta zerka na mnie zdziwiony.
Na poleczkach zabawki siedzą równiutko.
Słucham..? Ktoś coś mówi do mnie cichutko:
Gdzie się dzieci wszystkie podziały?
Przecież co dzień do zabawy nas brały!
Więc podchodzę do półki z lalkami,
klockami, misiami i samochodami.
Nie martwcie się przyjaciele mili,
już niedługo będą się z wami bawili,
już niedługo zrobi się wesoło!
Usiądziemy wszyscy razem wkoło,
zaśpiewamy ulubione piosenki,
znów popłyną wesołe dźwięki.
A na razie zostajemy w domu..
Pewnie łezkę wytrą po kryjomu
Bo też tęsknią za sobą dzieci
Lecz, nie martwcie się bo czas szybko”zleci”!